Γονεϊκή εξουθένωση: Απλοί τρόποι αυτοφροντίδας για να την προλάβουμε

Το να είναι κανείς γονιός δεν είναι εύκολο κατόρθωμα. Οι μέρες της ανεμελιάς έχουν περάσει ανεπιστρεπτί – έχουν αντικατασταθεί από αέναες εργασίες που δεν τελειώνουν ποτέ. Από την καθημερινή μονότονη ρουτίνα του ταΐσματος, του καθαρισμού και της εκπλήρωσης των βασικών τους αναγκών μέχρι τις πιο ανησυχητικές υποχρεώσεις για το πώς να τα αναθρέψουμε, να τα διαβάσουμε και να τα πειθαρχήσουμε καλύτερα, ο κατάλογος των ευθυνών απέναντι στα παιδιά δεν έχει τέλος.

Ως γονείς, η ευθύνη μας δεν είναι μόνο η διασφάλιση της ευημερίας των παιδιών μας, αλλά έχουμε και πολλές άλλες ευθύνες, όπως η εργασία και η διαχείριση του σπιτιού. Με μια πληθώρα καθηκόντων που συνεχίζουν να αυξάνονται, δεν είναι περίεργο που η γονεϊκή εξουθένωση είναι μια πραγματικότητα που πολλοί από εμάς αντιμετωπίζουν, ακόμη και αν δεν συζητείται συχνά.

Ποια είναι τα μυστικά για να αναθρέψουμε παιδιά με αυτοπεποίθηση- Έρευνα αποκαλύπτει

Το 82% των γονέων κάνουν μια καθημερινή, συντονισμένη προσπάθεια να αναθρέψουν έτσι τα παιδιά τους που να χτίσουν αυτοπεποίθηση, σύμφωνα με μια νέα έρευνα. Μία δημοσκόπηση με ερωτηθέντες 1.000 γονείς παιδιών σε ηλικίες σχολείου βρήκε ότι το 47% αυτών φροντίζουν να είναι οι ίδιοι καλό παράδειγμα αυτοπεποίθησης για τα παιδιά τους. Και το 54% αυτών εμπνέουν την αυτοπεποίθηση στα παιδιά, επιτρέποντας τους να κάνουν μόνα τους ορισμένα πράγματα. 

Πώς να διδάξουμε στα παιδιά να αναγνωρίζουν τις ψευδείς ειδήσεις στο διαδίκτυο

 

Καθώς οι θεωρίες συνομωσίας, οι ψευδείς ειδήσεις και η παραπληροφόρηση πλημμυρίζουν το διαδίκτυο, είναι ξεκάθαρο ότι η επιλογή ανάμεσα σε όλο αυτό το περιεχόμενο αποτελεί μια απαραίτητη πια δεξιότητα που οι άνθρωποι χρειάζονται να αναπτύσσουν.

Αν και ο ατέλειωτος καταιγισμός περιεχομένου φτάνει στα όρια του πανικού, οι γονείς παίζουν ζωτικό ρόλο στο να δώσουν στα παιδιά τα εργαλεία που χρειάζονται ώστε να πλοηγηθούν με ασφάλεια στο διαδίκτυο και παράλληλα να γίνουν ενημερωμένοι καταναλωτές, όταν μεγαλώσουν. Πώς όμως ακριβώς θα μπορέσουν οι γονείς να αναθρέψουν ενημερωμένους και υπεύθυνους ψηφιακούς χρήστες;

Τι γονιός θέλω να είμαι για τα παιδιά μου;

Τελικά ποια είναι η καθημερινότητα με τα παιδιά μας; Πώς περνάει η κάθε ημέρα και τι μένει πραγματικά στο τέλος της; Είμαστε οι επόπτες  της συμπεριφοράς, της τάξης και της πειθαρχίας στο σπίτι ή φροντίζουμε να διασκεδάζουμε πραγματικά τον χρόνο που έχουμε με τα παιδιά μας;

Ας επιτρέψουμε στα παιδιά να βαρεθούν, όπως παλιά

Γράφει η Pamela Paul

Μετάφραση: Μαρία Μαγγανάρη

Η πλήξη μας διδάσκει πως η ζωή δεν είναι ένα λούνα παρκ. Ακόμη πιο σημαντικό, ενισχύει την δημιουργικότητα και την αυτορρύθμιση.

“Μαμά βαριέμαι.”

Είναι μια τόσο σύντομη φράση, που όμως αρκεί για να γεμίσει τους γονείς με ενοχές. Γιατί αν κάποιος βαριέται, κάποιος άλλος έχει αποτύχει στο να τον γεμίσει με ενδιαφέροντα και διασκέδαση. Και πώς μπορεί να επιτραπεί σε κάποιον χρόνος για να βαρεθεί – ενήλικο ή παιδί – όταν έχουμε τόσα να κάνουμε;

8 τρόποι να δημιουργήσουμε συναισθηματικά υγιείς σχέσεις μέσα στην οικογένεια

 

Από την Εναλλακτική Δράση

Γράφει η Amy Morin, κοινωνική λειτουργός, ψυχοθεραπεύτρια

Το σπίτι είναι το καταφύγιο και η βάση μιας οικογένειας. Τις περισσότερες φορές όμως δίνουμε πολύ μεγάλη βαρύτητα στο πώς θα είναι αυτό το σπίτι, ποια έπιπλα θα πάρουμε και πόσο καθαρό μπορούμε να το διατηρήσουμε. Όμως, η υγεία δεν βρίσκεται αποκλειστικά στο ίδιο το σπίτι, αλλά στο τι αντιπροσωπεύει αυτό.

Πώς ανακοινώνουμε στα παιδιά τον χωρισμό;

Είναι τόσο δύσκολο για πολλούς γονείς να μιλήσουν στα παιδιά γι’ αυτό που συμβαίνει μεταξύ τους, να αντιμετωπίζουν τα βλέμματά τους, τις αντιδράσεις και τα συναισθήματά τους, που προτιμούν να μην πουν τίποτα μέχρι την παραμονή  ή και την ίδια τη μέρα της αναχώρησης.

Μπορείτε να διευκολύνετε τη συζήτηση τόσο για εσάς όσο και για τα παιδιά, κάνοντας κάποια προετοιμασία, προτού καθίσετε να μιλήσετε μαζί τους. Αν μπορείτε να προβλέψετε δύσκολες ερωτήσεις, να ασχοληθείτε με τις δικές σας ανησυχίες εκ των προτέρων και να σχεδιάσετε προσεκτικά τι θα πρέπει να τους πείτε, θα είστε καλύτερα εξοπλισμένοι για να βοηθήσετε τα παιδιά να διαχειριστούν την είδηση.

Ο γονιός αποδέχεται το παιδί του όταν αποδέχεται τον εαυτό του

Γράφει ο Νεκτάριος Κοσμάς

Είναι αλήθεια πως η ιδιότητα του γονέα δεν είναι κάτι που διδάσκεται σε κάποιο σχολείο ούτε και μπορεί κανείς να κάνει πρόβες για αυτήν. Απλώς έρχεται η στιγμή που πρέπει να αναλάβει αυτού του είδους την ‘αποστολή’ και να δώσει τον καλύτερό του εαυτό. Στην αποστολή αυτή ο κάθε ένας και η καθεμία, συνήθως, φέρουν μαζί τους δυο χαρακτηριστικά: πρώτα απ’ όλα το ένστικτο φροντίδας για τα παιδιά τους και επίσης τις μεθόδους και τα παραδείγματα των δικών τους γονέων. Πολύ εύκολα, λοιπόν, καταλαβαίνουμε ότι το μοντέλο που έρχεται στην επιφάνεια είναι ένας συνδυασμός των δυο αυτών χαρακτηριστικών, τα οποία βέβαια πολλές φορές μπορούν να αποτελέσουν τόσο αίτια εσωτερικής πάλης όσο και κίνητρο προόδου και εξέλιξης.

Πώς θα προετοιμάσουμε τα παιδιά για την επιστροφή τους στο σχολείο;

Αναδημοσίευση από το oraiokastro24.gr 

Έφτασε η ώρα που τα σχολεία θα ανοίξουν και για τους πιο μικρούς μαθητές, με έναν διαφορετικό τρόπο, σε νέες, ιδιαίτερες συνθήκες που ενδέχεται να «ξενίσουν» ή και να απωθήσουν τα παιδιά που, στην πλειοψηφία τους, ανυπομονούσαν τόσο να επανέλθουν στους κανονικούς τους ρυθμούς και να ξαναδούν τους φίλους τους.

Όσο προσπαθούμε να καθορίσουμε την ευτυχία των παιδιών μας, τόσο γινόμαστε εμπόδιό της

Πόσες δικές μας ανάγκες άραγε ικανοποιούμε μέσα από τον γονεϊκό μας ρόλο; Ανάγκες μας για συντροφικότητα, για εξουσία, για φιλία, παίρνουμε ικανοποίηση από τη ζωή των παιδιών μας, ταυτιζόμενοι μαζί τους. Με την συμπεριφορά μας προσπαθούμε λανθασμένα να τα υποχρεώσουμε να ακολουθήσουν δρόμους που εμείς δεν καταφέραμε να πάρουμε.

5 λόγοι που είναι σημαντικό να διαβάζουμε παραμύθια στα παιδιά

Από την Εναλλακτική Δράση

Τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει μια σύγκρουση και ένας έντονος διάλογος ανάμεσα σε επιστήμονες και μη για τη σημασία των παραμυθιών στην παιδική ηλικία και στη διαμόρφωση πεποιθήσεων και ηθικών κανόνων. Το λάθος που συμβαίνει είναι ότι οι περισσότεροι εστιάζουν στα κυρίαρχα παλιά παραμύθια που διαιώνιζαν απαρχαιωμένες αντιλήψεις για τα φύλα, την ιστορία, τη ζωή και τις αξίες. Όμως, αυτά δεν είναι τα μόνα παραμύθια. Υπάρχει μια τεράστια ποικιλία από πρωτότυπα, όσο και λιγότερο γνωστά κλασσικά, που δεν εμπεριέχουν τέτοιες παγίδες. Μάλιστα, συνέχεια εκδίδονται κι άλλα που καταφέρνουν να συνάδουν με τη σύγχρονη εποχή μας. Γιατί λοιπόν είναι σημαντικό τα παιδιά μας να διαβάζουν παραμύθια;

Μέσα από τα μάτια ενός παιδιού ο κόσμος μοιάζει με ανεξερεύνητη γη

Γράφει η Νατάσσα Σκούρου

Ξέρω πόσο χαρούμενο σε κάνω όταν κάθεσαι και με κοιτάς με τις ώρες ενώ εγώ κοιμάμαι, ξέρω πόσο αγχώνεσαι όταν εγώ αρνούμαι πεισματικά να δεχτώ οποιοδήποτε φαγητό, εκτός από τα αγαπημένα μου ζελεδάκια. Επίσης καταλαβαίνω πως με νοιάζεσαι όταν είμαι άρρωστο και με φροντίζεις τρυφερά.

«Βοήθησέ με να το κάνω μόνος μου» – Η Μαγεία της Μοντεσσοριανής φιλοσοφίας

H παιδαγωγική μέθοδος Μοντεσσόρι έχει ως κεντρικό της στόχο να βοηθήσει τα παιδιά να μεγαλώσουν και ν’αναπτύξουν την προσωπικότητά τους, προσφέροντάς τους ένα περιβάλλον το οποίο σέβεται τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες της παιδικής τους ηλικίας.

Η μέθοδός αυτή δεν περιορίζεται στις σχολικές αίθουσες αλλά ακολουθείται ως μέθοδος διαπαιδαγώγησης από πολλές οικογένειες ανά τον κόσμο και στην καθημερινή ζωή με ό,τι αυτή περιλαμβάνει: παιχνίδι, δραστηριότητες, συζητήσεις και φυσικά στον σχεδιασμό των χώρων του σπιτιού.

Γίνε ο γονιός, που θα ήθελες για το παιδί σου

Γράφει η Νικόλ Παπαδοπούλου

Σπουδαίο πράγμα να είσαι γονιός. Δύσκολο και απαιτητικό. Θέλει προσπάθειες, θυσίες, υπομονή και επιμονή. Θέλει να είσαι εκεί. Να δίνεις, να παίρνεις, να μοιράζεσαι, να ξέρεις ότι μετράς και να το φωνάζεις.

Το burnout για το οποίο κανείς δεν μιλά…εκείνο των γονέων

Από την Εναλλακτική Δράση

Νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Clinical Psychological Science συμπεραίνει ότι το γονεϊκό burnout μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες. Σε δύο μακροχρόνιες μελέτες, αναλύθηκαν 918 και 822 συμμετέχοντες αντίστοιχα, οι οποίο συμπλήρωναν διαδικτυακές φόρμες κάθε χρόνο.

Ο γονιός γεννιέται μαζί με το παιδί του

Γράφει η Γεωργία Λαμπάρα Τριανταφύλλου

Πολλοί λένε πως ο καθένας μεγαλώνει το παιδί του όπως εκείνος θεωρεί σωστό, όπως εκείνος νομίζει. Όπως κανένας άνθρωπος στη ζωή μας, έτσι και τα παιδιά δεν έρχονται με εγχειρίδιο. Κάθε γονιός, κάθε παιδί, καθώς και η μεταξύ τους σχέση είναι μοναδικά.

Alan Cohen: «Τα παιδιά είναι ένα δώρο που χρειάζεται να ξετυλίξουμε»

Απόσπασμα από το βιβλίο του Alan Cohen με τίτλο «Ρούφηξε τη ζωή αντί να σε ρουφάει» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Η Δυναμική της Επιτυχίας

Επειδή τα παιδιά σου είναι “δικά σου” από τη γέννησή τους, μπορείς να μπεις σε μεγάλο πειρασμό – ακόμη και να πιστεύεις ότι είναι δικαίωμα και ευθύνη σου – να τα κάνεις να ζήσουν το δικό σου πρόγραμμα. Όμως, αυτές οι μεγάλες ψυχές σε μικρά κορμάκια φτάνουν με ένα πολύ ισχυρό δικό τους πρόγραμμα, και τους προσφέρεις υπηρεσία (και στον εαυτό σου) βοηθώντας τα να έρθουν σε επαφή με το δικό τους σκοπό και να τον ζήσουν. Μερικές φορές, η πρόθεσή τους ταιριάζει με τη δική σου πρόθεση γι’ αυτά, κι άλλες πάλι δεν ταιριάζει.

Γονεϊκή Aποδοχή: Μία βασική προϋπόθεση της αγάπης

Γράφει η ψυχολόγος Δήμητρα Σταύρου

«Τα παιδιά σας δεν είναι παιδιά σας, είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τον εαυτό της. Δημιουργούνται μέσω, αλλά όχι από εσάς. Κι αν βρίσκονται μαζί σας δεν ανήκουν ωστόσο σε σας. Ίσως τους δίνετε την αγάπη σας, αλλά όχι τις σκέψεις σας, Γιατί αυτά έχουν τις δικές τους σκέψεις. Μπορεί να στεγάζετε τα σώματά τους, αλλά όχι τις ψυχές τους, γιατί οι ψυχές τους κατοικούν στο σπίτι του αύριο, που εσείς δεν μπορείτε να επισκεφθείτε, ούτε ακόμη στα όνειρά σας. Ίσως να παλεύετε να τους μοιάζετε, αλλά μην αναζητήσετε να τα κάνετε να σας μοιάσουν. Γιατί η ζωή δεν πάει προς τα πίσω, ούτε χρονοτριβεί με το χθες.»  – Χαλίλ Γκιμπράν «Ο προφήτης»

«Ο κληρονόμος»: Μία ταινία μικρού μήκους για το πώς προσδοκίες των άλλων ελέγχουν τη ζωή μας (Βίντεο)

Ένα μικρό αγόρι ζει σύμφωνα με τις προσδοκίες των γονιών του. Χάνει σταδιακά κάθε του χαρά, ενδιαφέρον, χόμπι και τελικά καταλήγει να μην είναι πια ο εαυτός του. Πώς είναι όταν ζούμε σύμφωνα με τις προσδοκίες των άλλων; Πού είναι ο πραγματικός μας εαυτός, η μοναδικότητά μας; Έχουμε κανένα έλεγχο στη ζωή μας, στα όνειρα και στους στόχους μας;

Η Θεωρία Δεσμού του Bowlby μέσα από ένα υπέροχο βίντεο

Τι είναι η «Θεωρία Δεσμού» ή αλλιώς ο «Δεσμός Προσκόλλησης»;

Η «Θεωρία του Δεσμού» αναφέρεται στη φύση των πρώιμων βιωμάτων των παιδιών και στην επίδραση που έχουν αυτά τα βιώματα στην προσωπικότητά τους.

Το επιστημονικό ζήτημα που έθεσε ο Bowlby είναι πώς το πρώιμο τραύμα φτάνει να επηρεάσει -και πιθανόν να διαταράξει- την προσωπικότητα του ατόμου.