Η μάθηση δεν είναι κάποιο μαγικό φίλτρο που πέφτει πάνω σας και συμβαίνει αυτόματα. Για να μάθετε, χρειάζεται να αδράξετε οποιοδήποτε ερέθισμα συμβαίνει γύρω σας.
Και αυτό δε συμβαίνει με όλους, γιατί με αυτό τον τρόπο όλοι θα παίρναμε τα μαθήματα που θα μας έκαναν επιτυχημένους. Απαιτείται τεράστια και αδιάκοπη συγκέντρωση για να μη σταματά κανείς να μαθαίνει συνεχώς κάτι καινούριο και χρήσιμο. Κάτι που σημαίνει ότι ήρθε η στιγμή να βγείτε από τη ζώνη άνεσής σας και να μετατρέψετε τη ζωή σας σε ένα μεγάλο (ερευνητικό και πειραματικό) εργαστήριο.
Η Γη διανύει 2.5 εκατομμύρια χιλιόμετρα κάθε μέρα, με ταχύτητα πάνω από 106.000 χιλιόμετρα/ώρα. Μερικές φορές αισθανόμαστε ότι η σύγχρονη ζωή κινείται με την ίδια ταχύτητα. Η πολυπραγμοσύνη είναι η προεπιλογή. Το να συμβαδίζει κανείς με όλο αυτό είναι εξαντλητικό: με τις ωριαίες ειδήσεις, το τελευταίο tweet, τη νεότερη τηλεοπτική εκπομπή, ένα γεμάτο ημερολόγιο κοινωνικών εκδηλώσεων, το φόβο ότι θα χάσουμε κάτι, και όλες τις άλλες απαιτήσεις της καθημερινής ζωής.
Το νόημα της ζωής μπορεί να είναι απλώς η εύρεση νοήματος στην ίδια τη ζωή. Μια νέα μετα-ανάλυση δημοσιευμένη στο Ageing Research Reviews υποδηλώνει ότι μια ζωή με σκοπό και νόημα είναι καλή για την υγεία του εγκεφάλου, επηρεάζοντας τις γνωστικές λειτουργίες και δυνατότητες των ηλικιωμένων.
Έχετε ποτέ «αυτομαστιγωθεί» αλύπητα επειδή κάνατε ένα λάθος; Κάποιοι άνθρωποι δυσκολεύονται εξαιρετικά να ξεχάσουν τα στραβοπατήματά τους. Αναμηρυκάζουν στο νου τους τι συνέβη και πώς θα μπορούσαν να αλλάξουν ό,τι συνέβη. Βυθίζονται στην αυστηρή αυτοκριτική τους, επιμένοντας ότι αυτή η αυτοκατηγορία θα τους κρατήσει μακριά από το να επαναλάβουν το ίδιο λάθος.
Στο γυμναστήριο για κοιλιακούς, στο spa για λάμψη και χαλάρωση και τώρα στο Self Space για μία τονωτική «ένεση» ψυχικής ισορροπίας. Το Self Space είναι μία σύγχρονη υπηρεσία ψυχικής υγείας στο Λονδίνο, η οποία προσφέρει τη δυνατότητα συνάντησης άμεσα με έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας.
Το Self Space παραμένει ανοιχτό 7 ημέρες την εβδομάδα για συζήτηση με έναν επαγγελματία και προσφέρει σειρά επιλογών συνεδριών, που ανταποκρίνονται σε κάθε ανάγκη.
Τα παιδιά μεταβαίνουν από το να ζουν στο σπίτι στο να σπουδάσουν αλλού ή να μείνουν μόνα τους. Οι γυναίκες μεταβαίνουν από τη μητρότητα στην αντιμετώπιση της εμμηνόπαυσης. Οι γονείς μεταβαίνουν από τη φροντίδα των παιδιών στη φροντίδα των εγγονών τους.
Έχετε παρατηρήσει ότι όταν περιγράφουμε τον εαυτό μας, πρώτα αναφέρουμε το επάγγελμά μας και όχι ποιοι είμαστε;
Η κοινωνία τείνει η ίδια να αξιολογεί τους πολίτες της σύμφωνα με το τι παράγουν παρά σύμφωνα ποιοι είναι ως άτομα. Αυτό το στοιχείο και μόνο μας δυσκολεύει να διαχωρίσουμε την ταυτότητά μας από την εργασία μας.
Θέλετε να βελτιώσετε την ικανότητά σας να «διαβάζετε» τη γλώσσα του σώματος και να αποκτήσετε περισσότερες δεξιότητες στη μη λεκτική επικοινωνία; Αν ναι, χρειάζεται να προσέξετε κάποια βασικά σημεία:
1. Η γλώσσα του σώματος δεν είναι «γλώσσα»: Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει λεξικό για τη μη λεκτική επικοινωνία. Γενικά, η σημασία ενός συγκεκριμένου μη λεκτικού στοιχείου – όπως μια συγκεκριμένη χειρονομία, κίνηση των ματιών ή φωνητικό τόνο – μπορεί να εξαρτάται από το πλαίσιο, τα άτομα που εμπλέκονται και τη σχέση τους.
Τα ζητήματα εγκατάλειψης μπορούν να εμφανιστούν ανά πάσα στιγμή. Για ορισμένους ανθρώπους, ξεκινά από την παιδική ηλικία, αλλά για άλλους μπορεί να έχει μεταγενέστερη έναρξη. Μπορεί να πυροδοτηθεί από τη θλίψη για την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, μιας ερωτικής σχέσης ή ακόμη και μιας εργασίας. Υπάρχουν διαφορετικές αιτίες και μηχανισμοί αντιμετώπισης του φόβου εγκατάλειψης, αλλά για να φτάσουμε στη ρίζα των προβλημάτων εμπιστοσύνης απαιτείται μια βαθύτερη ματιά στα στυλ προσκόλλησης.
Κάθε άνθρωπος που περνά από τη ζωή σου σού δείχνει κάτι για εσένα. Οι άνθρωποι που βλέπουμε λειτουργούν ως καθρέφτες που μας δείχνουν (αντικατοπτρίζουν) αυτό που υπάρχει μέσα μας.
Ο James Allen είχε πολύ σοφά συμπεράνει ότι «Σήμερα βρίσκεστε εκεί που οι σκέψεις σας, σας έχουν φέρει· αύριο θα βρίσκεστε εκεί που οι σκέψεις σας θα σας πάνε». Παρόλο που αυτό, θα έλεγε κανείς, ότι είναι μια σοφή και απλή σκέψη, αποδεικνύεται αρκετά τρομακτική για τα άτομα που ταλαιπωρούνται από κρίσεις πανικού. Οι κρίσεις πανικού μπορεί να προκαλούνται από κατάθλιψη, άγχος, προβλήματα ύπνου ή από πολλά άλλα ζητήματα υγείας και πολύ συχνά χρειάζεται φαρμακευτική αγωγή, ώστε να μπορεί κάποιος να τις καταπολεμήσει επαρκώς.
Κάποιες φορές αποδεικνύεται δύσκολο να κοιτάξουμε τη φωτεινή
πλευρά της ζωής και παρασυρόμαστε εύκολα από το καθημερινό στρες. Τα
παραγεμισμένα προγράμματά μας προφέρουν λίγο χρόνο για ενδοσκόπηση και εκτίμηση
των καλών εκφάνσεων της ζωής, αφού είμαστε συνεχώς απασχολημένοι με το να
διορθώνουμε όλα τα όχι και τόσο καλά πράγματα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η
αναγνώριση των μικρότερων θετικών πραγμάτων και ο πανηγυρισμός των μικρών νικών
μας ανυψώνει σίγουρα το ηθικό. Αυτό με τη σειρά του ενισχύει τη πνευματική,
συναισθηματική και σωματική μας υγεία.
Γιατί να νιώθετε υπερήφανοι για τις μικρές σας νίκες και πώς κάνει τη διαφορά στη ζωή σας
Από τον David Susman, κλινικός ψυχολόγος , επίκουρος καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Kentucky
Σε μια διάλεξή μου σε φοιτητές, περιέγραψα το πώς χρειάζεται να σεβόμαστε τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ζητήματα που σχετίζονται με την ψυχική τους υγεία, αποφεύγοντας την ακατάλληλη γλώσσα. Χρησιμοποιώντας ένα παράδειγμα, υπέδειξα ότι είναι καλύτερα να πούμε ότι «ο Γιάννης έχει ψύχωση», αντί για το «Ο Γιάννης είναι ψυχωτικός». Και εξήγησα ότι το πρώτο δίνει έμφαση στο άτομο, και όχι στη διαταραχή, ενώ το τελευταίο χαρακτηρίζει πλήρως το άτομο, τοποθετώντας του μια αρνητική ταμπέλα και φορτώνοντας τη στερεότυπα για τον ίδιο και την ποιότητα ζωής του.
Ο Theodore Roosevelt είχε πει ότι «η σύγκριση είναι η κλέφτρα της χαράς». Όταν συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους, μας στερούμε μέρος της ευτυχίας μας. Μέσω της σύγκρισης, έχουμε μια αίσθηση ανωτερότητας ή κατωτερότητας και κανένας από αυτούς τους δρόμους δεν μας οδηγεί σε μακροπρόθεσμη ευτυχία.
Από την Εναλλακτική Δράση
Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με ψυχολογικά και συναισθηματικά προβλήματα, όπως άγχος και κατάθλιψη ή πένθος, ορισμένες φορές είναι δύσκολο να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στο νου και στο σώμα μας, ειδικά αν δεν έχουμε κάποια άλλη εμπειρία για να το συγκρίνουμε. Η βιβλιοθεραπεία στοχεύει στο να γεφυρώσει αυτό το χάσμα, χρησιμοποιώντας τη λογοτεχνία για να μας βοηθήσει να βελτιώσουμε τη ζωή μας, παρέχοντάς μας πληροφορίες, στήριξη και καθοδήγηση με τη μορφή της ανάγνωσης.
Γράφει ο John Evans, Σύμβουλος Αυτοβελτίωσης και Προσωπικής Εξέλιξης
Καθημερινά η προσοχή μας πηγαίνει σε διάφορα θέματα. Από το πρωί που θα ξυπνήσουμε εως το βράδυ που θα κοιμηθούμε η μέρα μας είναι γεμάτη με πληροφορίες.
Πόσες από αυτές τις πληροφορίες όμως είναι σημαντικές; Η απάντηση σε αυτο το ερώτημα καθορίζεται από την ποιότητα της ζωής που έχουμε.
Η ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να κατανοούμε τις σκέψεις και τα συναισθήματα των ανθρώπων γύρω μας και συνιστά μια από τις σημαντικότερες και πιο πετυχημένες πλευρές της ιδιότητας που έχουμε ως κοινωνικά πλάσματα. Όμως, τι είναι η ακριβώς η ενσυναίσθηση; Και μια πιο χρήσιμη ερώτηση: Μπορούμε να έχουμε περισσότερη;
Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με ψυχολογικά και συναισθηματικά προβλήματα, όπως άγχος και κατάθλιψη ή πένθος, ορισμένες φορές είναι δύσκολο να ...
