Όλα είναι ενέργεια. Όλη η ενέργεια έχει συνείδηση. Όλη η συνείδηση έχει σκοπό. Αυτή είναι η κατευθυντήρια αρχή πίσω από το ρητό, «Το σώμα δεν λέει ποτέ ψέματα». Ένα σύμπτωμα είναι ο τρόπος που το σώμα σας επικοινωνεί μαζί σας. Αυτό το μήνυμα είναι απλώς ενέργεια, και έχει μια συνείδηση και έναν δικό του σκοπό. Αλλά πονοκέφαλοι, πόνοι στις αρθρώσεις, φαγούρα στο δέρμα, πόνοι στο στομάχι, πεπτικά προβλήματα ή άλλα συμπτώματα σηκώνουν αυτόματα μια κόκκινη σημαία. Και αντί να ακούμε το σώμα, πηδάμε στο χειρότερο σενάριο.
Όταν οι επενδυτές χάνουν στην αγορά, ο πόνος που νιώθουν είναι μεγαλύτερος από την απόλαυση του κέρδους που έχουν αποκτήσει από μια άλλη επένδυση. Συνεπώς, οι επενδυτές θα λέγαμε ότι αποφεύγουν τον κίνδυνο και δεν καταφέρνουν να απολαύσουν τους καρπούς των κόπων τους.
Η ελπίδα και ο φόβος, είναι οι δυο
όψεις του ίδιου νομίσματος.
Δεν μπορεί να υπάρξει το ένα χωρίς
το άλλο.
Όποιος ελπίζει, φοβάται πως αυτό
που ελπίζει δεν θα συμβεί.
Αν πάλι έλξει στην πραγματικότητα του το αντικείμενο της ελπίδας του, τότε ακολουθεί ο φόβος πως θα το χάσει.
Σκεφτείτε την τελευταία φορά που είπατε ότι θέλατε να κάνετε κάτι. Ίσως θέλατε να τρώτε πιο υγιεινά, να γράφετε κάθε μέρα ή να ξεφορτωθείτε το χάος του σπιτιού σας. Αλλά παρά την ειλικρινή σας επιθυμία να πετύχετε το στόχο, δεν κάνατε παρά ελάχιστα βήματα στο μονοπάτι της αλλαγής. Γιατί όμως;
Η τεχνική Flowtime, αν και δεν είναι τόσο γνωστή όσο η τεχνική Pomodoro, υπάρχει εδώ και αρκετό καιρό. Από πολλές απόψεις, είναι άμεσος απόγονος της Pomodoro. Είναι το πνευματικό τέκνο της Zoe Read-Bivens, και τη σκέφτηκε ως μέσο αντιμετώπισης ορισμένων από τις ελλείψεις που αντιμετώπιζε χρησιμοποιώντας την τεχνική Pomodoro.
Τα ζητήματα εγκατάλειψης μπορούν να εμφανιστούν ανά πάσα στιγμή. Για ορισμένους ανθρώπους, ξεκινά από την παιδική ηλικία, αλλά για άλλους μπορεί να έχει μεταγενέστερη έναρξη. Μπορεί να πυροδοτηθεί από τη θλίψη για την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, μιας ερωτικής σχέσης ή ακόμη και μιας εργασίας. Υπάρχουν διαφορετικές αιτίες και μηχανισμοί αντιμετώπισης του φόβου εγκατάλειψης, αλλά για να φτάσουμε στη ρίζα των προβλημάτων εμπιστοσύνης απαιτείται μια βαθύτερη ματιά στα στυλ προσκόλλησης.
Μπορεί στη σημερινή εποχή να μας φανεί περίεργο, όμως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που πιστεύουν, σε συνειδητό ή υποσυνείδητο επίπεδο, ότι ο νους και το σώμα δεν συνδέονται με κανένα τρόπο. Κι όμως, υπάρχει μια εξαιρετικά ισχυρή σύνδεση ανάμεσα στο νου και το σώμα και πρέπει να δίνεται μεγαλύτερη έμφαση σε αυτή όταν μιλάμε για ψυχικές διαταραχές.
Μπορούμε να μάθουμε τόσα πολλά από τον τρόπο που αντιδρά, προσαρμόζεται και προχωρά. Σχεδόν κάθε κομμάτι της ζωής του σχετίζεται με την ανθρώπινη φύση μας και μπορούμε να γίνουμε σπουδαιότεροι όταν επιτρέψουμε στα εκπληκτικά στοιχεία του κόσμου μας να μας καθοδηγούν μέσω αυτού του ταξιδιού ζωής.
Είναι το αίσθημα της λύπης ή η αίσθηση ευθύνης σε σχέση με
τον εαυτό μας. Σχετίζεται με αίσθηση ανεπάρκειας και αναξιότητας και μπορεί να
οδηγήσει σε απομόνωση, αυτοτιμωρία και άλλες επιβλαβείς και επικίνδυνες
συμπεριφορές.
Ενοχή
Ενοχή είναι το συναίσθημα εκείνο που προκαλείται ως αντίδραση είτε σε κάποιο δυσάρεστο συμβάν που σκόπιμα ή άθελά μας προκαλέσαμε ή σε σκέψεις που θεωρούμε ηθικά μη-αποδεκτές. Μέσω της ενοχής οδηγείται το άτομο σε αποκατάσταση της βλάβης με οποιονδήποτε τρόπο.
Τα άσχημα νέα είναι ότι δεν μπορούμε να επιβραδύνουμε το χρόνο. Αλλά τα καλά νέα είναι ότι έχουμε περισσότερο έλεγχο απ’ όσο νομίζουμε στον προσωπικό μας χρόνο (στην αίσθηση δηλαδή που έχουμε για το χρόνο). Άλλωστε, η αντίληψη του χρόνου είναι μια θεμελιωδώς υποκειμενική εμπειρία.
Μία ώρα διαβάσματος ενός ενδιαφέροντος μυθιστορήματος δεν είναι το ίδιο με μία ώρα αναμονής στις δημόσιες υπηρεσίες. Ο πρώτος χρόνος που περάσαμε στο νέο μας σπίτι δεν είναι ο ίδιος χρόνος που περάσαμε «πνιγμένοι» στην εργασία.
Οπότε αν η προσωπική αίσθηση εαυτού λειτουργεί διαφορετικά
από την αυστηρή προβλεψιμότητα του ρολογιού που έχουμε στο χέρι μας, πώς
μπορούμε να επιβραδύνουμε τον πραγματικό μας χρόνο ώστε να καταφέρουμε να
κάνουμε περισσότερα;
8 τρόποι να
βελτιώσουμε την προσωπική αίσθηση του χρόνου
1. Περισσότερη
προσμονή
Ως παιδιά, περνούσαμε πολύ χρόνο περιμένοντας. Περιμέναμε
τις καλοκαιρινές διακοπές, πότε θα ξεκινήσει πάλι το σχολείο, το πρώτο μας
φιλί, το πρώτο μας αυτοκίνητο, την αποφοίτησή μας. Όλη αυτή η προσμονή ίσως να
είναι ένας από τους λόγους που νιώθουμε ότι η παιδική ηλικία ήταν πολύ πιο
μεγάλη χρονικά από την ενήλικη ζωή. Ως ενήλικες, σταματάμε να περιμένουμε και
λαμβάνουμε περισσότερο έλεγχο της ζωής μας.
Τι μπορούμε όμως να κάνουμε για να έχουμε περισσότερη
προσμονή; Γεμίστε το χρόνο σας με αυτή. Σχεδιάστε τις διακοπές σας εκ των
προτέρων, εμφανιστείτε στο ραντεβού νωρίτερα, βάλτε ευχάριστους στόχους για το
μέλλον.
2. Παρακολουθήστε το χρόνο
Ο απλούστερος τρόπος να νιώσετε το χρόνο να περνά πιο αργά
είναι να αρχίσετε να τον παρατηρείτε. Χρησιμοποιήστε ασκήσεις και τεχνικές για
να έρθετε στο εδώ και τώρα και να νιώσετε τα λεπτά να περνούν.
3. Βαρεθείτε λίγο
Οι σύντομες περίοδοι βαρεμάρας έχει αποδειχθεί επιστημονικά
ότι αυξάνουν τη δημιουργικότητά μας. Δώστε λοιπόν χώρο στον εαυτό σας να
περιπλανηθεί ο νους, ακόμα κι αν είναι μόνο για 15 λεπτά την εβδομάδα. Κοιτάξτε
για λίγο έξω από το παράθυρο χωρίς λόγο, ακούστε μουσική και αντί να δείτε
τηλεόραση, ξαπλώστε στο καναπέ σας και απλά συλλογιστείτε.
4. Ξεκινήστε από τα
δυσκολότερα
Ο Mark Twain είχε πει: «Αν η δουλειά μας είναι να φάμε έναν
βάτραχο, είναι καλύτερο να το κάνουμε το πρωί αφού ξυπνήσουμε. Και αν η δουλειά
μας είναι να φάμε δύο βατράχους, είναι καλύτερα να φάμε τον μεγαλύτερο πρώτα».
Αυτό το ρητό περιέχει σοφία. Συχνά, αναβάλλουμε τις δυσκολότερες ή πιο
δυσάρεστες εργασίες μέχρι να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν έχουμε πια πολύ χρόνο.
Αντιθέτως, χρειάζεται πρώτα να ασχοληθούμε με τα δυσκολότερα. Θα εκπλαγούμε από
το πώς αυτή η μία συνήθεια επιμηκύνει τη μέρα μας.
5. Απορροφηθείτε
6. Ο φόβος επεκτείνει
την αίσθηση του χρόνου
Δεν είναι και ο πιο ορθόδοξος τρόπος να επεκτείνουμε την
αίσθηση του χρόνου μας. Αλλά αυτό το ψυχολογικό «κόλπο» μπορεί να μας βοηθήσει
αν βάλουμε τον εαυτό μας σε καταστάσεις όπου θα νιώθουμε «ασφαλή φόβο».
Σκεφτείτε το ως εξής: όλα μέσα στη ζώνη άνεσής μας είναι πεζά και τα ξεχνάμε. Ο
χώρος έξω από τη ζώνη άνεσής μας είναι γεμάτος πλούσιες αναμνήσεις. Οπότε μια
ιδέα είναι να δοκιμάσετε κάτι που δεν έχετε δοκιμάσει ξανά στο παρελθόν – ό,τι
κάνει την καρδιά σας να χτυπήσει πιο δυνατά.
7. Νιώστε
εντυπωσιασμό
Αν ο παραπάνω τρόπος δεν είναι και ο αγαπημένος σας,
επιλέξτε ένα άλλο συναίσθημα: τον ενθουσιασμό. Περάστε χρόνο στη φύση,
επισκεφθείτε νέα μέρη ή απλά σκεφτείτε πόσο αχανές είναι το σύμπαν και πόσο
μικροί είμαστε εμείς μπροστά σε αυτό.
8. Αναπολήστε
περισσότερο
Το πώς αντιλαμβανόμαστε τους εαυτούς και τη ζωή μας έχει
λιγότερο να κάνει με τη στιγμή και περισσότερο να κάνει με αυτό που θυμόμαστε
όταν κοιτάμε στο παρελθόν. Οπότε, προσπαθήστε να θυμάστε όσες περισσότερες
λεπτομέρειες μπορείτε από τις ευχάριστες αναμνήσεις σας. Αυτές που αναπολούμε
συχνότερα, είναι και αυτές που μας μένουν περισσότερο.
Με πληροφορίες από www.psychologytoday.com
Η μάθηση δεν είναι κάποιο μαγικό φίλτρο που πέφτει πάνω σας και συμβαίνει αυτόματα. Για να μάθετε, χρειάζεται να αδράξετε οποιοδήποτε ερέθισμα συμβαίνει γύρω σας.
Και αυτό δε συμβαίνει με όλους, γιατί με αυτό τον τρόπο όλοι θα παίρναμε τα μαθήματα που θα μας έκαναν επιτυχημένους. Απαιτείται τεράστια και αδιάκοπη συγκέντρωση για να μη σταματά κανείς να μαθαίνει συνεχώς κάτι καινούριο και χρήσιμο. Κάτι που σημαίνει ότι ήρθε η στιγμή να βγείτε από τη ζώνη άνεσής σας και να μετατρέψετε τη ζωή σας σε ένα μεγάλο (ερευνητικό και πειραματικό) εργαστήριο.
Η οικειότητα είναι μια προσωπική σύνδεση με κάποιον που μας κάνει να αισθανόμαστε ασφαλείς και υποστηριζόμενοι. Η σύνδεση υποδηλώνει ότι έχουμε αναπτύξει έναν στενό δεσμό με ένα άλλο άτομο. Πολλοί άνθρωποι υποθέτουν ότι η οικειότητα συμβαίνει κυρίως σε σεξουαλικό επίπεδο, αλλά η περισσότερη βιβλιογραφία συμφωνεί ότι υπάρχουν τουλάχιστον τέσσερις τύποι οικειότητας:
– διανοητικός: δεσμός μέσω ιδεών, ηθών, πεποιθήσεων, σκέψεων
και απόψεων
– συναισθηματικός: μια αίσθηση εμπιστοσύνης που επιτρέπει
την έκφραση προσωπικών συναισθημάτων και την ευαλωτότητα
– βιωματικός: σύνδεση μέσω δραστηριοτήτων, εμπειριών ζωής ή
κοινών ενδιαφερόντων
– σωματικός και σεξουαλικός: κοινή ερωτική και σωματική επαφή ή εγγύτητα
Το νόημα της ζωής μπορεί να είναι απλώς η εύρεση νοήματος στην ίδια τη ζωή. Μια νέα μετα-ανάλυση δημοσιευμένη στο Ageing Research Reviews υποδηλώνει ότι μια ζωή με σκοπό και νόημα είναι καλή για την υγεία του εγκεφάλου, επηρεάζοντας τις γνωστικές λειτουργίες και δυνατότητες των ηλικιωμένων.
Έχετε ποτέ «αυτομαστιγωθεί» αλύπητα επειδή κάνατε ένα λάθος; Κάποιοι άνθρωποι δυσκολεύονται εξαιρετικά να ξεχάσουν τα στραβοπατήματά τους. Αναμηρυκάζουν στο νου τους τι συνέβη και πώς θα μπορούσαν να αλλάξουν ό,τι συνέβη. Βυθίζονται στην αυστηρή αυτοκριτική τους, επιμένοντας ότι αυτή η αυτοκατηγορία θα τους κρατήσει μακριά από το να επαναλάβουν το ίδιο λάθος.
Η φράση «οι σχέσεις είναι δύσκολες» είναι τόσο συχνή που έχει γίνει πια κλισέ. Όμως, είτε μας αρέσει, είτε όχι, είναι αλήθεια. Ακόμα κι όταν οι άνθρωποι φαίνεται να πάνε σχετικά καλά, το στρες και η καθημερινότητα μπορούν προκαλούν συγκρούσεις που ορισμένες φορές φαντάζουν αδύνατο να επιλυθούν. Η συμβουλευτική ή η θεραπεία ζεύγους μπορεί να μας βοηθήσει σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις να εργαστούμε πάνω στο πρόβλημα, να το ξεπεράσουμε και να γίνουμε τελικά καλύτεροι σύντροφοι.
Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με ψυχολογικά και συναισθηματικά προβλήματα, όπως άγχος και κατάθλιψη ή πένθος, ορισμένες φορές είναι δύσκολο να ...
