Στην ιδέα και μόνο της πειθαρχίας μπορεί να εμφανίζετε αντίσταση, να τη θεωρείτε μια αρνητική έννοια, αλλά υπάρχει και η υγιής πειθαρχία, η οποία μόνο οφέλη μπορεί να δώσει. Η εξάσκηση της υγιούς πειθαρχίας σε μια πλευρά της ζωής μας δημιουργεί μια τάξη και σε άλλες πλευρές της. Γιατί; Επειδή τα πάντα είναι συνδεδεμένα και μία αλλαγή μπορεί να προκαλέσει το φαινόμενο της χιονοστιβάδας.
Περνάτε ένα ευχάριστο βράδυ στο σπίτι μετά από μια ιδιαίτερα αγχωτική μέρα. Μέρος αυτού που σας βοήθησε να ξεπεράσετε τη μέρα ήταν ότι γνωρίζατε ότι το βράδυ θα σας παραδιδόταν ένα πακέτο με ένα δώρο που αγοράσατε στον εαυτό σας ως έκπληξη. Όταν φτάνει, το ανοίγετε με ανυπομονησία για να διαπιστώσετε ότι στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου αυτό που περιμένατε. Τα συναισθήματά σας αλλάζουν σε μια στιγμή από τη χαρά που νιώσατε όταν παραλάβατε το πακέτο από το κατώφλι της πόρτας σας στην αντίδραση απογοήτευσης όταν είδατε τι περιείχε αυτό το πακέτο.
Η ίδια αρχή ισχύει και για τους κανόνες της σχέσης. Αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές για τη συμπεριφορά που ακολουθούμε και οι δύο, αποφασίστηκαν κάποια στιγμή και τώρα προσπαθούμε και οι δύο να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να τις τηρούμε. Είναι στην εφαρμογή αυτών των κανόνων που πραγματικά παίζεται η δυναμική της σχέσης.
Πρόσφατα, μια ερευνητική ομάδα αποφάσισε να καθορίσει ποια συντροφιά αναζητάμε όταν είμαστε ευτυχισμένοι ή δυστυχισμένοι. Τα αποτελέσματά τους που δημοσιεύτηκαν στο Psychological Science, αποδεικνύουν ότι όταν τα πράγματα πάνε καλά, όταν δηλαδή είμαστε ευτυχισμένοι, δεν στρεφόμαστε στους φίλους, αλλά στους… ξένους.
Σκεφτήκατε ποτέ «Γιατί μου συμβαίνουν συνέχεια άσχημα πράγματα;» Ή μήπως πιστεύεις ότι είσαι αποτυχημένος ή ότι για όλα πάντα φταις εσύ; Αν ναι, τότε ίσως έχετε κολλήσει με μη βοηθητικούς τρόπους σκέψης που σας εμποδίζουν να επιτύχετε στη ζωή σας.
Οι ανεπιθύμητοι τρόποι σκέψης ή, αλλιώς, οι γνωστικές στρεβλώσεις εμφανίζονται συνήθως σε περιόδους άγχους. Αυτές είναι ακριβώς οι φορές που χρειαζόμαστε κάποια ρεαλιστικότητα στη σκέψη μας και ορισμένους χρήσιμους τρόπους για να ανταπεξέλθουμε σε δύσκολες καταστάσεις. Αλλά τότε μπορεί να γινόμαστε οι χειρότεροι εχθροί του εαυτού μας και να έχουμε κολλήσει σε αρνητικούς τρόπους σκέψης.
Τα ζητήματα εγκατάλειψης μπορούν να εμφανιστούν ανά πάσα στιγμή. Για ορισμένους ανθρώπους, ξεκινά από την παιδική ηλικία, αλλά για άλλους μπορεί να έχει μεταγενέστερη έναρξη. Μπορεί να πυροδοτηθεί από τη θλίψη για την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, μιας ερωτικής σχέσης ή ακόμη και μιας εργασίας. Υπάρχουν διαφορετικές αιτίες και μηχανισμοί αντιμετώπισης του φόβου εγκατάλειψης, αλλά για να φτάσουμε στη ρίζα των προβλημάτων εμπιστοσύνης απαιτείται μια βαθύτερη ματιά στα στυλ προσκόλλησης.
Πληκτρολογώντας στις μηχανές αναζήτησης, την φράση «don’t fit in – δεν ταιριάζω/χωράω/ανήκω» βρίσκουμε δισεκατομμύρια αποτελέσματα. Αυτό υποδηλώνει την καθολικότητα και την συχνότητα που απασχολεί το εν λόγω θέμα.
Δεδομένων των πολλαπλών ευρημάτων από την εξελικτική ψυχολογία, δεν είναι περίεργο ότι κάποιος που «δεν μπορεί να ταιριάξει» θα βιώσει ακραίο άγχος. Πηγαίνοντας πίσω στην εποχή των σπηλαίων, το να μην ήμασταν ασφαλώς συνδεδεμένοι με μία ομάδα θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο. Κατά συνέπεια, είναι στο DNA μας να επιδιώκουμε να ενταχθούμε και να συμπορευθούμε με άλλους οι οποίοι, ελπίζουμε να είναι ομοϊδεάτες μας, ώστε να μας αποδεχθούν. Φυσικά διαπιστώνουμε πολλά προβλήματα που προκύπτουν από αυτή την συνθήκη.
Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με ψυχολογικά και συναισθηματικά προβλήματα, όπως άγχος και κατάθλιψη ή πένθος, ορισμένες φορές είναι δύσκολο να ...
