Τα ζητήματα εγκατάλειψης μπορούν να εμφανιστούν ανά πάσα στιγμή. Για ορισμένους ανθρώπους, ξεκινά από την παιδική ηλικία, αλλά για άλλους μπορεί να έχει μεταγενέστερη έναρξη. Μπορεί να πυροδοτηθεί από τη θλίψη για την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, μιας ερωτικής σχέσης ή ακόμη και μιας εργασίας. Υπάρχουν διαφορετικές αιτίες και μηχανισμοί αντιμετώπισης του φόβου εγκατάλειψης, αλλά για να φτάσουμε στη ρίζα των προβλημάτων εμπιστοσύνης απαιτείται μια βαθύτερη ματιά στα στυλ προσκόλλησης.
Πληκτρολογώντας στις μηχανές αναζήτησης, την φράση «don’t fit in – δεν ταιριάζω/χωράω/ανήκω» βρίσκουμε δισεκατομμύρια αποτελέσματα. Αυτό υποδηλώνει την καθολικότητα και την συχνότητα που απασχολεί το εν λόγω θέμα.
Δεδομένων των πολλαπλών ευρημάτων από την εξελικτική ψυχολογία, δεν είναι περίεργο ότι κάποιος που «δεν μπορεί να ταιριάξει» θα βιώσει ακραίο άγχος. Πηγαίνοντας πίσω στην εποχή των σπηλαίων, το να μην ήμασταν ασφαλώς συνδεδεμένοι με μία ομάδα θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο. Κατά συνέπεια, είναι στο DNA μας να επιδιώκουμε να ενταχθούμε και να συμπορευθούμε με άλλους οι οποίοι, ελπίζουμε να είναι ομοϊδεάτες μας, ώστε να μας αποδεχθούν. Φυσικά διαπιστώνουμε πολλά προβλήματα που προκύπτουν από αυτή την συνθήκη.
Ο φόβος να μη μετανιώσουμε είναι το άγχος για το αν θα κάνουμε κάτι το οποίο θα θελήσουμε ίσως αργότερα να πάρουμε πίσω. Είναι άμεση συνέπεια της πλούσιας φαντασίας για όλα τα σενάρια που θα μπορούσαν να πάνε στραβά, και της πεποίθησης ότι – εάν υπάρξει κάποιο λάθος ή αρνητική συνέπεια, εάν είμαστε υπεύθυνοι για μια λανθασμένη επιλογή ή για κάτι πολύ ριψοκίνδυνο – οι τύψεις μας θα είναι αβάσταχτες.
Ο χρόνος μας αλλάζει. Αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο το σώμα μας φαίνεται και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί. Μπορεί να αλλάξει τον ρόλο μας στην εργασία και στην οικογένειά μας. Μπορεί ακόμη και να αλλάξει ριζικά την αυτοεκτίμησή μας. Η μέση ηλικία και η μετέπειτα ζωή φέρνουν τόσο απώλεια όσο και απελευθέρωση, αλλά δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε αυτές τις μεγάλες αλλαγές μόνοι και μόνες. Ένας καλός θεραπευτής μπορεί να μας βοηθήσει να προσαρμοστούμε με υγιείς τρόπους.
Η καμπάνια με τίτλο «WombStories» από γνωστή εταιρία με προϊόντα γυναικείας υγιεινής δημιουργήθηκε για έναν πολύτιμο σκοπό: να φανερώσει την πραγματικότητα που τόσα χρόνια κρύβεται πίσω από ταμπού και «καμουφλαρισμένες» διαφημίσεις σχετικά με τη γυναικεία περίοδο, τη γονιμότητα και τη σεξουαλική υγεία της γυναίκας.
Πρόκειται για ένα τρίλεπτο βίντεο που περιλαμβάνει όλες τις σκοτεινές και φωτεινές αποχρώσεις του να είσαι γυναίκα. Απεικονίζει γυναίκες που έχουν μια σειρά από σωματικές εμπειρίες, όπως η έμμηνος ρύση, η αποβολή και η εμμηνόπαυση. Η καμπάνια της εταιρίας εξυμνεί το γυναικείο σώμα σε όλο του το χαοτικό μεγαλείο.
Από την Εναλλακτική Δράση
Κάποτε υπήρχε ένας ταξιδιώτης που ήθελε πάρα πολύ να φτάσει
στον στόχο του. Από μικρός ακόμη ξάπλωνε στο κρεβάτι, μετρούσε τα αστέρια και
αναρωτιόταν πόσα χρόνια του απέμεναν από τη μεγάλη εξερεύνηση.
Εκείνος θα έκοβε πρώτος το λουλούδι της ευτυχίας, που όπως
επέμεναν οι θρύλοι βρισκόταν στην άκρη του κόσμου και το φυλούσαν δύο πελώριοι
δράκοι.
Πλήθος διανοουμένων, γεροδεμένων παλικαριών και βασιλιάδων προσπάθησαν να εξοντώσουν τους δράκους με την ευφυΐα, τη δύναμη ή τα πλούτη τους όμως κατέληξαν νεκροί και το λουλούδι μετονομάστηκε «ουτοπία¬ από τους σπουδαιότερους ποιητές της εποχής.
Καθόμαστε εντελώς ακίνητοι, αλλά με κάποιο τρόπο το μυαλό μας καταφέρνει να μας ξεγελάσει και να μας κάνει να αισθανόμαστε ότι περιστρεφόμαστε ή ότι κινούμαστε πάνω-κάτω, σα να βρισκόμαστε σε τρενάκι του τρόμου ή σε ρόδα του λούνα παρκ. Αυτά είναι μερικά από τα σημάδια που μαρτυρούν τον ίλιγγο, μια κατάσταση που επηρεάζει έως και το 15-20% του ενήλικου πληθυσμού, σύμφωνα με το Handbook of Clinical Neurology. Έχει αποδειχτεί ότι το άγχος και ο ίλιγγος είναι άρρηκτα συνδεδεμένα (αν δεν υπάρχει άλλη παθολογική αιτία), οπότε η σωστή διαχείριση του πρώτου μπορεί να βοηθήσει.
Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με ψυχολογικά και συναισθηματικά προβλήματα, όπως άγχος και κατάθλιψη ή πένθος, ορισμένες φορές είναι δύσκολο να ...
