Φόβος για τον θάνατο ή λαχτάρα για την ζωή;

Θάνατος: μία τόσο τρομακτική λέξη και με τόσες πολλές και διαφορετικές ερμηνείες για τον καθένα από εμάς ξεχωριστά. Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που φοβούνται την έλευσή του, φοβούνται το πότε θα έρθει και αν θα έχουν προλάβει να κάνουν αρκετά από αυτά που επιθυμούν, φοβούνται ίσως τι θα συμβεί «μετά». Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που κοιμούνται και ξυπνούν με αυτήν την ιδέα, με αυτόν τον φόβο.

Η ευγνωμοσύνη ξεκλειδώνει την πόρτα της πληρότητας στη ζωή

Από την Εναλλακτική Δράση

Η Melody Beattie (συγγραφέας) υποστηρίζει ότι η ευγνωμοσύνη ξεκλειδώνει την πόρτα της πληρότητας στη ζωή. Μετατρέπει αυτό που έχουμε μέσα μας σε αρκετό, και σε κάτι ακόμα περισσότερο. Είναι δύσκολο να διαφωνήσει κανείς μαζί της, αφού σκεφτεί καλά τα λόγια της.

Οι κρυμμένες μας δυνάμεις

Γράφει η Ελένη Κώστογλου

Όλοι οι άνθρωποι έχουμε μέσα μας κρυμμένες δυνάμεις. Δυνάμεις που στην πορεία της ζωής μας αρχίζουμε να ανακαλύπτουμε, μέσα από τα διάφορα  περιστατικά με τα οποία θα ερχόμαστε αντιμέτωποι. Σημαντικό ρόλο στην αναγνώριση και ανάδυσή τους παίζουν και οι άνθρωποι που είναι δίπλα μας, καθώς μεγαλώνουμε. Αν έχουμε κοντά μας άτομα (γονείς, δασκάλους κτλ) που μας ενθαρρύνουν να αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες και μας αφήνουν να κινούμαστε όσο το δυνατόν πιο ελεύθερα, τότε έχουμε μεγάλες πιθανότητες να γίνουμε ενήλικες με αυτοπεποίθηση και πίστη στις δυνατότητές μας... Άνθρωποι που δε θα καταρρακωθούν από  τις δυσκολίες της ζωής. Αν πάλι, έχουμε δίπλα μας ανθρώπους που με κάποιο τρόπο μας περιορίζουν, είτε από υπερβολική αυστηρότητα, είτε από υπερπροστασία, τότε ενδέχεται ένα μέρος του δυναμικού μας να μείνει ανεκμετάλλευτο και να εξελιχτούμε σε άτομα δειλά, άβουλα, με περιορισμένες δυνατότητες.

Το νόημα της ζωής είναι οι μικρές απολαύσεις (βίντεο)

Ένα πολύ ωραίο μικρό βίντεο του Κωνσταντίνου Πιλάβιου για το πραγματικό νόημα της ζωής.

Για να φροντίσεις τους άλλους, πρέπει πρώτα να φροντίσεις τον εαυτό σου

Γράφει η Αννίτα Ζάχου

Στην ερώτηση «πόσο φροντίζεις και προσέχεις τον εαυτό σου;» δυστυχώς οι περισσότεροι άνθρωποι μου απαντούν «λίγο έως καθόλου». Η πρώτη και πιο συχνή δικαιολογία είναι: «δεν έχω χρόνο. Είναι όμως πραγματικά έτσι; Δεν έχεις λίγο χρόνο να φροντίσεις τον εαυτό σου και να γεμίσεις την εσωτερική σου μπαταρία; Ή μήπως δεν σε βάζεις προτεραιότητα; Πού θα βρεις την ενέργεια να ανταπεξέρθεις σε αυτά που καλείσαι να κάνεις καθημερινά, να αποδώσεις στην εργασία σου, να χτίσεις μια καλή σχέση με το παιδί και με το σύντροφό σου, να κυνηγήσεις τα όνειρα σου, αν είσαι άδειος;

Όλα στη ζωή είναι μαθήματα που έρχονται να σου προσφέρουν… σοφία!

Γράφει ο Κωνσταντίνος Σμιξιώτης

Θεραπεύοντας το παρελθόν

Κατά καιρούς μ’ απασχόλησε πολύ το ζήτημα της επιρροής του χρόνου όχι ως μονάδα μέτρησης αλλά από την άποψη της αίσθησης που αφήνουν τα γεγονότα της καθημερινότητας που έχουν πλέον παρέλθει. Πολλά συγγράμματα έχουν ασχοληθεί με το ζήτημα αυτό και τα περισσότερα συμβουλεύουν τους αναγνώστες να μην ασχολούνται με το παρελθόν, να το αφήνουν πίσω τους σαν ένα παλιό ρούχο που ξέφτισε και πλέον δεν ωφελεί να πιάνει χώρο στην γκαρνταρόμπα μας.

Χριστούγεννα... αγκαλιά

Χριστούγεννα… Η περίοδος του χρόνου που μας φέρνει όλους πιο κοντά, μας παρακινεί να σκεφτούμε λίγο περισσότερο με την καρδιά και όχι τόσο με το μυαλό. Μαζί με τα λαμπάκια του δέντρου, γίνονται πιο φωτεινές οι καρδιές μας… Με τη ζεστασιά από το τζάκι, ζεσταίνουν τα λόγια που ανταλλάσσουμε με τους γύρω μας…