Γράφει η
συγγραφέας Ρίνα Σερέτη
Ξυπνάς το πρωί
αγουροξυπνημένος, τεντώνεσαι, ρίχνεις στο πρόσωπό σου νερό, το αφήνεις να
τρέχει κοιτώντας το στα χέρια σου, σκέφτεσαι το όνειρο που είδες χθες,
χτενίζεσαι και φεύγεις. Μπροστά σου ο καθρέπτης, ούτε καν γύρισες να σε
κοιτάξεις, είσαι σίγουρος πως όλα είναι ίδια όπως χθες…
Στον δρόμο
άνθρωποι που περπατούν με μάτια χαμηλωμένα, όλες οι κινήσεις τους ρομποτικές,
κοιτάζεις από μια τζαμαρία μια μάζα πόδια και χέρια να βηματίζουν άναρχα προς
έναν προορισμό, κοιτάζεις εκείνους μα αποφεύγεις να καθρεπτίσεις το βλέμμα σου
στα μάτια σου. Χαμηλώνεις το κεφάλι και συνεχίζεις. Όλα και πάλι είναι
ίδια όπως χθες…

Γιατί
συνεχίζεις έτσι; Γιατί αφήνεσαι στην ανυπαρξία, στην απομόνωση της άνευ όρων
παράδοσης σε μια ζωή που ξέρεις πως δεν είναι εσύ μα την αφήνεις να πιστεύει
πως όλα είναι ίδια όπως χθες! Γιατί συνεχίζεις να πληγώνεις εσένα ξεχνάς πως
είσαι μια ύπαρξη που οι ουρανοί ευλόγησαν με το θείο δώρο της ζωής;
Σήκωσε τα μάτια
σου στον καθρέπτη, μίλησε με τον εαυτό σου. Παρατήρησε εσένα, δες τα λάθη σου
μα δες και τα σωστά σου! Ευχαρίστησε για τα σωστά, ζήτα συγχώρεση για τα λάθη
και προχώρα. Δες όλα αυτά που κοιτούν τα δικά σου μάτια κι όχι την πλευρά που
θέλουν να βλέπεις εσύ για εσένα οι άλλοι… Να είσαι σίγουρος πως μετά την
αποδοχή και μια βαθειά αληθινή συγγνώμη τίποτε δεν μένει ίδιο με χθες… Φύγε
μακριά από αυτή τη σκέψη είναι μόνο μια πεποίθηση!
Κάθε ημέρα
είναι μια καινούργια ημέρα! Κάθε ημέρα είναι η ευκαιρία σου να οδηγήσεις εσένα
στον δρόμο της ευτυχίας, εσένα στον δρόμο της λύτρωσης από κάθε τι παλιό, εσένα
στον δρόμο του θεϊκού έργου της ύπαρξής σου, εσένα στον δρόμο της αγάπης. Της
αγάπης που τα δικά σου μάτια πιστεύουν πως αξίζεις γιατί τα μάτια της ψυχής σου
λένε μόνο αλήθεια κι αυτή να κρατήσεις για φως στην δική σου διαδρομή κι έτσι
τίποτα δεν θα είναι ίδιο με εχθές!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Πληκτρολογείστε το σχόλιό σας...