Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Ενώ εσύ μου φώναζες


Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να σε φοβάμαι…


Ενώ εσύ μου φώναζες, τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…


Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…


Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να 
ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…


Ενώ εσύ μου φώναζες, με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…


Ενώ εσύ μου φώναζες, μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…


Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…


Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι όταν αγαπάμε κάποιον, έχουμε δικαίωμα να του φερόμαστε άσχημα…


Ενώ εσύ μου φώναζες, η φωνή σου δεν με άφηνε να σκεφτώ τα λόγια σου…


Ενώ εσύ μου φώναζες, ίδρωνα, η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά, το στομάχι και τα αυτιά μου πονούσαν…


Ενώ εσύ μου φώναζες, θύμωνα που δεν νοιαζόσουν για αυτά που ήθελα να σου πω…


Ενώ εσύ μου φώναζες, αναρωτιόμουν που πήγε ο μπαμπάς μου…


Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να φωνάζω κι εγώ…


Ενώ εσύ μου φώναζες, ήμουν μόνος μου…


Ενώ εσύ μου φώναζες, σκεφτόμουν ότι δεν μ’ αγαπάς πια…


Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι επιτρέπεται να φέρομαι άσχημα σε κάποιον πιο αδύναμο από μένα...


Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες πώς να φερθώ στα παιδιά μου όταν μεγαλώσω...
....



Ενώ εσύ μου φώναζες, δεν φανταζόσουν τον αγώνα που πρέπει να δώσω τώρα που μεγάλωσα, για να μη γίνω σαν εσένα…





Κατερίνα Μάλλιου

Πηγή

7 σχόλια:

  1. συγκλονίστηκα...πόσες φορές του φωνάζω και γω...πόσο χάλια μαμά είμαι ώρες ώρες...πφφφφ..σε ευχαριστώ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανατρίχιασα! Σιχαίνομαι τον εαυτό μου για όσες φορές φωνάζω, θυμώνω...πόσα λάθη κάνω Θεέ μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο πιο διαυγής καθρέφτης... αν αντέχεις κοιτάξου. Σ' αρέσει αυτό που βλέπεις; Αν σκέφτεσαι όχι, προλαβαίνεις να αλλάξεις...;
    Με τάραξε το κείμενό σου Νίκη... η καθημερινότητα σε ρουφάει μέσα και υπάρχουν φορές που κάνεις ή λες χωρίς να σκεφτείς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ώρες ...... ώρες απαράδεκτη............ Θέλω να μάθω πως να το διορθώσω ...... πως να αντιδρώ όταν νευριάζω χωρίς λόγο πολλές φορές και να προσπαθώ να εξηγήσω με ήρεμο τρόπο στο παιδί μου.......αυτό που με ενοχλεί ......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Όταν ήμουν ακόμη πολύ μικρή, η μητέρα μου έχει πει, πως κάποια φορά που μου φώναξε της είπα κλαίγοντας
    ΄γιατί μου φωνάζεις μαμά, μπορείς να μου το πεις αυτό που θες ήρεμα και εγώ θα σε καταλάβω και τα το κάνω'!
    Την συγκλόνισα, απλά κατάλαβε το αυτονόητο μου είπε, ότι δεν χρειάζονται οι φωνές για κάτι και πραγματικά δεν μου ξαναφώναξε ποτέ!
    Αυτά που γράφεις Νίκη με έκαναν να θυμηθώ πως ένοιωθα σαν παιδί, πως ήθελα να γίνονται τα πράγματα πολύ απλά και χωρίς φωνές για να μην νοιώσω ΑΚΡΙΒΩΣ όπως αναφέρεις.
    Βέβαια πιστεύω, ότι εκτός από τον τρόπο, ρόλο καθοριστικό παίζουν και τα λεγόμενα που μπορεί να πονάνε κι ας λέγονται με τον πιο ήρεμο τρόπο.
    Επειδή δυστυχώς, υπάρχουν στιγμές που φωνάζω στην 5χρονη κόρη μου, με συγκλόνισες γιατί ο φόβος μου είναι μήπως θα έχει κάποιο πρόβλημα και δεν με εμπιστευτεί να μου το πει.
    Φόβος μου επίσης είναι, μήπως νοιώσει ποτέ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ, γιατί τότε σίγουρα θα έχω αποτύχει ως μητέρα και θα προσπαθεί... να μην γίνει σαν εμένα!
    Σε ευχαριστώ, που μου υπενθύμισες τα αληθινά συναισθήματά μου, χωρίς την διάβρωση ή την αμνησία που έχουν υποστεί με το πέρασμα του χρόνου.
    Για καλό των παιδιών μας αξίζει να κάνουμε κάθε δυνατή προσπάθεια γιατί τα παιδιά μας, εμείς τα μαθαίνουμε!!!
    ΥΓ. Ας μην λέμε ποτέ, ότι είσαι κακό παιδί παρά υπάρχουν μόνο, κακές πράξεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Πληκτρολογείστε το σχόλιό σας...