Γράφει η Κωνσταντίνα Αρβανίτη
Δεν θα ήταν καταπληκτικό αν μπορούσατε να επικοινωνήσετε άμεσα με οποιονδήποτε θέλετε; Απλά φανταστείτε πόσο θα βελτιωνόταν η ζωή σας. Δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα να ζητήσετε αύξηση από το αφεντικό σας. Τα οικογενειακά προβλήματα θα επιλυθούν. Θα είχατε μια υπερδύναμη! Ίσως να υπερβάλλω ελαφρώς, αλλά σίγουρα υπάρχει για τον καθένα μας ένας καλός λόγος για τον οποίο πρέπει να βελτιώσουμε τις τεχνικές επικοινωνίας μας.
Κάποιες φορές αποδεικνύεται δύσκολο να κοιτάξουμε τη φωτεινή
πλευρά της ζωής και παρασυρόμαστε εύκολα από το καθημερινό στρες. Τα
παραγεμισμένα προγράμματά μας προφέρουν λίγο χρόνο για ενδοσκόπηση και εκτίμηση
των καλών εκφάνσεων της ζωής, αφού είμαστε συνεχώς απασχολημένοι με το να
διορθώνουμε όλα τα όχι και τόσο καλά πράγματα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η
αναγνώριση των μικρότερων θετικών πραγμάτων και ο πανηγυρισμός των μικρών νικών
μας ανυψώνει σίγουρα το ηθικό. Αυτό με τη σειρά του ενισχύει τη πνευματική,
συναισθηματική και σωματική μας υγεία.
Γιατί να νιώθετε υπερήφανοι για τις μικρές σας νίκες και πώς κάνει τη διαφορά στη ζωή σας
Η αποδοχή μας
επιτρέπει να συμφιλιωθούμε με το παρελθόν, να παραδεχτούμε ότι αξίζουμε κάτι
περισσότερο και να κινήσουμε για την κατάκτηση νέων κορυφών χρησιμοποιώντας ως
πυξίδα τις κοιλάδες της ζωής μας.
Πολλοί άνθρωποι στην προσπάθειά τους να βελτιώσουν τον εαυτό τους, χάνουν τον εαυτό τους. Ακούγεται οξύμωρο αλλά υπάρχει εξήγηση πίσω από αυτό. Για να γίνουμε καλύτεροι πρέπει πρώτα να εντοπίσουμε τα θέματα που χρειάζονται βελτίωση. Ποια είναι τα ελαττώματά μας, ποιες ικανότητες χρειάζεται να καλλιεργήσουμε, σε ποιους τομείς της ζωής μας δεν έχουμε τα αποτελέσματα που θέλουμε;
Από τον David Susman, κλινικός ψυχολόγος , επίκουρος καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Kentucky
Σε μια διάλεξή μου σε φοιτητές, περιέγραψα το πώς χρειάζεται να σεβόμαστε τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ζητήματα που σχετίζονται με την ψυχική τους υγεία, αποφεύγοντας την ακατάλληλη γλώσσα. Χρησιμοποιώντας ένα παράδειγμα, υπέδειξα ότι είναι καλύτερα να πούμε ότι «ο Γιάννης έχει ψύχωση», αντί για το «Ο Γιάννης είναι ψυχωτικός». Και εξήγησα ότι το πρώτο δίνει έμφαση στο άτομο, και όχι στη διαταραχή, ενώ το τελευταίο χαρακτηρίζει πλήρως το άτομο, τοποθετώντας του μια αρνητική ταμπέλα και φορτώνοντας τη στερεότυπα για τον ίδιο και την ποιότητα ζωής του.
Σε αυτή τη σύντομη πραγματεία ο Πλούταρχος αντικρούει την άποψη ότι το όφελος της κατοχής ενός αξιώματος είναι απλώς και μόνο η ευκαιρία για να ασκήσει κανείς εξουσία. Αυτή είναι η μυωπική στάση των απαίδευτων ηγετών, τους οποίους περιγράφει ως ανασφαλείς και φοβούμενους τους ανθρώπους που οι ίδιοι κυβερνούν. Οι μορφωμένοι ηγέτες, αντίθετα, μεριμνούν πρωτίστως για την ευημερία των ψηφοφόρων τους, ακόμη και εις βάρος της δικής τους δύναμης ή ασφάλειας.
Απόσπασμα από το βιβλίο του Αντώνη Καλογήρου «Οι Κουκκίδες»
από τις εκδόσεις Η Δυναμική της Επιτυχίας
Μια ιστορία που την έμαθα στην αρχή της καριέρας μου, πριν
από 45 περίπου χρόνια, και με επηρέασε για όλη μου τη ζωή, θετικά αλλά και πολύ
δυναμικά. Μας την είπαν στο σεμινάριο που παρακολούθησα στην Αγγλία για να μάθω
να γίνω «υποκινητής».
Τη δεκαετία του πολέμου του Βιετνάμ, το αμερικανικό ποδόσφαιρο είχε τον καλύτερο παίκτη της ιστορίας του. Δεν θυμάμαι το όνομά του, θυμάμαι όμως ότι κάποιοι φίλοι του τον έλεγαν πειρακτικά Big Ben (τεράστιο Μπεν) γιατί ήταν πανύψηλος, σωματώδης και ταυτόχρονα ταχύτατος.
Ο Theodore Roosevelt είχε πει ότι «η σύγκριση είναι η κλέφτρα της χαράς». Όταν συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους, μας στερούμε μέρος της ευτυχίας μας. Μέσω της σύγκρισης, έχουμε μια αίσθηση ανωτερότητας ή κατωτερότητας και κανένας από αυτούς τους δρόμους δεν μας οδηγεί σε μακροπρόθεσμη ευτυχία.
Όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με ψυχολογικά και συναισθηματικά προβλήματα, όπως άγχος και κατάθλιψη ή πένθος, ορισμένες φορές είναι δύσκολο να ...
