Ο Βαλεντίνος

Ήταν κάποτε ένα ντροπαλό αγοράκι, όχι ιδιαίτερα δημοφιλές ανάμεσα στους συμμαθητές του της πρώτης τάξης. Καθώς πλησίαζε η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου, η μητέρα του ένιωσε μεγάλη χαρά, όταν ένα απόγευμα της ζήτησε να καθίσει και να γράψει τα ονόματα όλων των παιδιών της τάξης, προκειμένου να φτιάξει μία καρτούλα για το καθένα. Σιγά-σιγά θυμήθηκε όλα τα ονόματα, και η μητέρα του τα έγραψε σε ένα κομμάτι χαρτί. Ανησυχούσε πολύ, μη τυχόν και ξεχνούσε κανένα.

«Ο θάνατος της ομιλίας»: Μια υπέροχη animation ταινία για την επικοινωνία (Βίντεο)

Μία μικρού μήκους animation ταινία για την ποιότητα της επικοινωνίας σήμερα. Ο τίτλος "Ο θάνατος της ομιλίας" τα λέει όλα! Οι διαπροσωπικές σχέσεις έχουν αντικατασταθεί με emoticons και chats. Όλοι σκυμμένοι πάνω από μία οθόνη, πληκτρολογώντας ασταμάτητα σαν υπνωτισμένοι. Υπερβολή ή όχι... έτσι όπως πάμε, ο θάνατος της ομιλίας δεν είναι μακριά!

Εφηβεία: Συνάπτοντας ασφαλείς σχέσεις

Μπαίνοντας στην εφηβεία, αρχίζει με πιο βαθύ τρόπο η ανακάλυψη του φύλου, της ταυτότητας του νέου, η επαφή με το (άλλο) φύλο ή με αυτό που του κεντρίζει περισσότερο το ενδιαφέρον · αρχίζουν τα πρώτα σκιρτήματα, τα φλερτ, τα πειράγματα, τα ραντεβού, οι νέες γνωριμίες. Μπαίνουν, δηλαδή, σταδιακά οι έφηβοι «στον κόσμο των μεγάλων», ανακαλύπτουν την δημιουργία, την λειτουργία, την διατήρηση των συντροφικών σχέσεων, την διαχείριση του χωρισμού και ενδεχομένως του πληγώματος που αυτός συνεπάγεται και την εκ νέου αναζήτηση.

Ελεύθερος χρόνος: Σύμμαχος ή εφιάλτης;

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας

Οι άνθρωποι ποτέ δεν είμαστε ευχαριστημένοι. Πάντα θέλουμε κάτι άλλο από αυτό που έχουμε. Κάτι διαφορετικό ή κάτι περισσότερο, σίγουρα όμως όχι αυτό που έχουμε! Μοιάζει ότι ο ιδανικός εαυτός μας ποτέ δεν ικανοποιείται, πάντα προσγειώνεται ανώμαλα στην σφαίρα του πραγματικού, σε αυτό που κάθε φορά πραγματικά είναι ή πραγματικά συμβαίνει. Κάτι άλλο έχουμε φανταστεί, άλλο έχουμε επιθυμήσει και άλλο βρίσκουμε να κρατάμε στα χέρια μας…

Η γιαγιά και το μολύβι

Ένα αγόρι παρακολουθούσε τη γιαγιά του, καθώς έγραφε κάτι σαν επιστολή και σε κάποια στιγμή τη ρώτησε:

-Γιαγιά, τι γράφεις; Είναι κάτι για μένα;

Η γιαγιά  σταμάτησε το γράψιμο και είπε στον εγγονό της:

Το βαρύτερο φορτίο για ένα παιδί είναι η ζωή που δεν έζησαν οι γονείς του

Γράφει η Χαρά Βλαχοδήμου, ψυχολόγος

Ξέρεις τι είναι να είσαι παιδί και να προορίζεσαι για μια ζωή που δεν έχεις επιλέξει; Να γεννιέσαι και να έχουν αποφασιστεί όλα για σένα από πριν; Είσαι ακόμα στην κοιλιά της μαμάς σου, σε αυτό το απίστευτα ασφαλές μέρος και όλοι μιλάνε γύρω από το όνομα σου, δίχως να έχεις ακόμα όνομα. Θα είσαι το άψογο παιδί, ο τέλειος επαγγελματίας, ο υπέροχος άνθρωπος, θα είσαι ο ιδανικός υποψήφιος. Θα κάνεις πράγματα που δεν ξέρεις ακόμα αν σου αρέσουν. Θα επιβεβαιώσεις κάθε προσδοκία των γονέων σου. Και όλα αυτά γιατί; Μα, φυσικά γιατί αυτοί ξέρουν με ποιο τρόπο θα γίνεις εσύ ευτυχισμένος.

Η ανατομία των θετικών επιβεβαιώσεων: Πώς να φτιάξετε προσωπικές επιβεβαιώσεις

Ο νους μας είναι εκπαιδευμένος να αντλεί πληροφορίες και δεδομένα από το υποσυνείδητό μας. Εκεί ανατρέχει και μετατρέπει τις σκέψεις και τις πληροφορίες που έχουμε «αποθηκεύσει» εκεί, σε εικόνες και κατ’ επέκταση γεγονότα στο συνειδητό μας επίπεδο. Με απλά λόγια, αν θέλουμε να πετύχουμε ή να αποκτήσουμε κάτι, αυτό που πρέπει να κάνουμε, είναι να τροφοδοτήσουμε με τις κατάλληλες σκέψεις το υποσυνείδητό μας. Πώς θα το κάνουμε αυτό; Στο παρακάτω απόσπασμα από το βιβλίο του Jack Ganfielf: – Εκδόσεις Διόπτρα, περιγράφεται ακριβώς ο τρόπος.