Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

Ο αλυσοδεμένος ελέφαντας ή η ιστορία του "Δεν μπορώ"




Μετά την παράσταση, τον θεόρατο και πανίσχυρο ελέφαντα του τσίρκου τον δένουν σε έναν μικροσκοπικό πάσσαλο. Ο πάσσαλος είναι μπηγμένος σε ελάχιστο βάθος στο έδαφος, αλλά ο τεράστιος ελέφαντας δεν φεύγει, παρόλο που μπορεί να ξεριζώσει και δέντρα. Αληθινό μυστήριο τι τον κρατάει… Γιατί δεν το σκάει; H απάντηση απλή: ο ελέφαντας δεν το σκάει, γιατί από μικρό, νεογέννητο, τον έδεναν σε έναν παρόμοιο πάσσαλο.

Παρασκευή, 22 Απριλίου 2016

Φοβίες



Ένα σύντομο φιλμ από την Nata Metlukh με θέμα τις φοβίες που λίγο ή πολύ όλοι έχουμε. Αποτελούν οι φοβίες μας έναν καλό φίλο ή κάνουν τη ζωή μας χειρότερη;

Παρασκευή, 15 Απριλίου 2016

Αν θέλουμε τα παιδιά μας να πιστέψουν ότι αξίζουν πρέπει να τα δεχτούμε όπως είναι




 Από το βιβλίο των Dinkmeyer Don, MacKay Gary «Σχολείο Για Γονείς»,  Εκδόσεις Θυμάρι

«Aν θέλουμε τα παιδιά μας να πιστέψουν ότι αξίζουν, πρέπει ειλικρινά να τα δεχτούμε όπως είναι, με όλες τις ατέλειές τους. Πολλοί γονείς πιστεύουν ότι, επιμένοντας να κατακρίνουν τις ατέλειες των παιδιών τους, θα τα βοηθήσουν να βελτιωθούν. Στην πραγματικότητα, αυτή η αντιμετώπιση φέρνει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Τα παιδιά αποθαρρύνονται.

Σάββατο, 9 Απριλίου 2016

Το χαλί που το πατούσαν όλοι


Γράφει η Νίκη Ορφανουδάκη



Ένα παραμύθι για τα προσωπικά όρια..

Μια φορά κι έναν καιρό στα βάθη της Περσίας ήταν το πιο όμορφο, το πιο πολύτιμο, το πιο ακριβό και ξεχωριστό χαλί του κόσμου. Το διακοσμούσαν παραστάσεις που περιέγραφαν τη χαρά της ζωής και ήταν κατασκευασμένο από μετάξι και ίνες από χρυσό και ασήμι. Ο ιδιοκτήτης του, ένας έμπορος χαλιών, ήταν τόσο περήφανος για το απόκτημά του, που αντί να το κρεμάσει, όπως και όλα τα άλλα χαλιά, το έστρωσε στην είσοδο, για να το καμαρώνει ο ίδιος αλλά και για να είναι το πρώτο πράγμα που θα έβλεπε ο κάθε πελάτης την ώρα που θα έμπαινε στο μαγαζί του.

Κυριακή, 3 Απριλίου 2016

Ας παραδειγματιστούμε από τα παιδιά αντί να προσπαθούμε να τα φέρουμε στα μέτρα μας





Γράφει ο Γιώργος Βασιλορεΐζης

Σύμφωνα με την κοινωνία, οι ενήλικες είναι συνήθως μορφωμένοι, καλλιεργημένοι και ώριμοι άνθρωποι, ενώ τα παιδιά είναι συνήθως πλάσματα ατίθασα, ζωηρά και ανώριμα.