Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

Λιγότερα στις τσέπες μας, περισσότερα στις καρδιές μας...


Οι τρέχουσες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συνθήκες και εξελίξεις ανέτρεψαν πολλά από αυτά που ήταν δεδομένα σε πολλές οικογένειες. Τόσα χρόνια είχαμε μάθει να κυνηγάμε τα χρήματα προκειμένου να εξασφαλίσουμε ακριβά ρούχα, σπίτια, αυτοκίνητα, εξόδους, μία μεγάλη και πολυτελή ζωή. Μία ζωή που δεν προλαβαίναμε να ζήσουμε, να απολαύσουμε, αφού κυνηγούσαμε όλο και περισσότερα χρήματα για να αγοράσουμε περισσότερα υλικά αγαθά.

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Η σημασία της παρουσίας του πατέρα


Από το βιβλίο "Η συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών" του John Gottman

Τι χάνουν λοιπόν τα παιδιά όταν ο πατέρας τους είναι απών, απόμακρος ή μονίμως απασχολημένος;

Κάποιες έρευνες σχετικές με την ανάπτυξη του παιδιού μας πληροφορούν ότι αυτό που τα παιδιά χάνουν είναι κάτι περισσότερο από μια «βοηθητική μητέρα». Ο πατέρας δημιουργεί με το παιδί του μια σχέση τελείως διαφορετική από την αντίστοιχη με τη μητέρα, πράγμα που σημαίνει ότι η συμμετοχή και η εμπλοκή του συμβάλλουν στην ανάπτυξη διαφορετικών ικανοτήτων, ιδιαίτερα στον τομέα των κοινωνικών σχέσεων.

Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015

Μην κλείνεις τα μάτια σου στο φόβο, άνοιξέ τα περισσότερο


Το καλύτερα φυλαγμένο μυστικό στον κόσμο είναι ότι, από την άλλη πλευρά του φόβου σας, υπάρχει κάτι ασφαλές και ωφέλιμο που σας περιμένει.

Αν περάσετε μέσα από έστω και μια λεπτή κουρτίνα φόβου, θα αυξήσετε την εμπιστοσύνη που έχετε στην ικανότητά σας να δημιουργήσετε τη ζωή σας.

Ο στρατηγός Τζορτζ Πάτον είπε: «Ο φόβος σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους από το θάνατο».

Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2015

Το ραγισμένο δοχείο


Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας υπηρέτης που δούλευε σ' ένα πλούσιο σπίτι. Μία από τις καθημερινές του υποχρεώσεις ήταν να φέρνει νερό από την πηγή. Για να το κάνει αυτό, είχε δύο δοχεία κρεμασμένα στις άκρες ενός χοντρού ξύλου, που το έβαζε στους ώμους του. Το ένα από τα δύο δοχεία είχε ένα ράγισμα και, μέχρι ο υπηρέτης να φτάσει στο σπίτι, η μισή ποσότητα του νερού χυνόταν κατά τη διαδρομή. Το άλλο όμως ήταν ακέραιο, κι έτσι κατάφερνε να μεταφέρει πάντα όλο το νερό χωρίς να χυθεί.